Gisteravond KennisCafé, dit maal over complottheorieën. In de zaal zat een (kleine) groep ‘complotdenkers’. Dit is niet de benaming die ik ze geef. Micha Kat noemt ze zo op zijn website met een oproep om vooral naar het KennisCafé te komen om de laatste stuiptrekkingen van de MSM (MainStreamMedia) te aanschouwen. 

Het is jammer dat Kat lucht kreeg van de bijeenkomst. Zo ontmaskerde hij moderator Martijn van Calmthout (chef Kennis van De Volkskrant) als propagandist. De met hem mee gekomen aanhang maakte het de sprekers moeilijk met hun wetenschappelijke feitenkennis en het peer reviewed artikel over 9/11. Terwijl het panel door De Balie was ingehuurd om vooral verwarring te zaaien, werd juist het panel steeds verder in verwarring gebracht. Op de baliechat ontdekte zelfs iemand dat er expres maar één microfoon was voor het publiek.

Kat kreeg het voor mekaar de werkelijke bedoeling van de avond te onthullen. Het KennisCafé was bedoeld om de ‘complotdenkers’ zwart te maken, te marginaliseren en, het ultieme doel, ze voor gek te verklaren. Door deze groep waakzame burgers is dat niet gelukt.

De aflevering van het KennisCafé wordt nog tot 21 januari herhaald in debalie live (klik op de link en klik dan de speler aan). Informatie over het programma staat hier. Kijk de stream, lees de info en bekijk alle comments op de website van Micha Kat en beantwoordt de volgende vragen:

1) Wie gebruikt het woord ‘debat’?

2) Wie ontmaskerde Markha Valenta als iemand die “tot over haar oren in complotten” zit?

3) Wie is ‘we’ in de volgende comment van Charles: “Griepvaccin met nanochips staat ook het menu in De Balie. Slecht voorbeeld, dat hebben we nooit beweerd”.

4) Volgens Dorien was er een Volkskrantwoordvoerder. Wie was dat?

5) Shoot-out vraag (en deze kun je niet terugvinden in de stream): Wie liet Micha Kat binnen bij het KennisCafé?

Trust No One

Volgens een brief van Todd Allen in hetzelfde blad een paar weken later zou het probleem kunnen worden opgelost door compleet andere namen te geven aan de aanstootgevende gebieden. Bijvoorbeeld: “Rocky Eyot of No Significant Value”, “Polluted Sea of Calm”, “Islands of Always Hammered by Typhoons” en “It Is Too Cold Here to Care Who Is In Charge”.

De maker van een kaart bepaalt wat er op een kaart te zien is en hoe. Dit gebeurt over het algemeen met een bepaald publiek voor ogen. Een wegenkaart geeft niet dezelfde informatie als een wandelkaart. Minder onschuldig kan ook. De Engelsen gebruikten tijdens de koloniale tijd kaarten met de verspreiding van de tseetseevlieg in Afrika om de Fransen te vertragen. De verspreiding aangegeven op de kaarten klopte wel, maar de kaart gaf geen informatie over de aantallen vliegen. Verder kennen we allemaal de discussies over eurocentrisme van onze wereldkaart met Europa in het midden en relatief te groot afgebeeld. In China of de VS is de kaart anders gecentreerd. Maar de beste illustratie van dit probleem kan ik geven door een scene uit Blackadder aan te halen:

Blackadder: Now, where the hell are we?
George: Well, it’s difficult to say, we appear to have crawled into an area marked with mushrooms.
Blackadder: [patiently] What do those symbols denote?
George: Pfff. That we’re in a field of mushrooms?
Blackadder: Lieutenant, that is a military map, it is unlikely to list interesting flora and fungi. Look at the key and you’ll discover that those mushrooms aren’t for picking.
George: Good Lord, you’re quite right sir, it says “mine”. So, these mushrooms must belong to the man who made the map.
Blackadder: Either that, or we’re in the middle of a mine-field.
George: So, he owns the field as well?

In een tijd dat kaarten steeds geavanceerder, toegankelijker en meer gebruikt worden, is het goed om stil te staan bij wie de kaarten maakt en waarom. Het betreft mensenwerk en er worden keuzen gemaakt. Over die keuzes gaat het op 14 december in het KennisCafé (vanaf 20.oo uur) over cartografie met o.a. Henk van Houtum en Ferjan Ormeling, die de VN adviseert over problemen van naamgeving op kaarten. Op 15 december (vanaf 14.30), tijdens de lancering van de wereldkaart in de Koninklijke Schouwburg, zullen Thomas von der Dunk en John Hulsman praten over de (schijn)zekerheden van grenzen en naties die kaarten communiceren.

Wat dit allemaal betekent voor onze Nieuwe Wereldkaart? We zullen tot 15 december moeten wachten om te zien waar Herman van Bostelen mee komt.

Vrijdag stuurde Ronald Plasterk een rapport naar de Tweede Kamer over de effecten van bloot in de media op de ontwikkeling van seksualiteit bij jongeren. Conclusie in mijn woorden: er is niet zoveel mis met de jeugd van tegenwoordig. Al die heftige beelden maken dus niet zoveel uit. Bezoekers van het KennisCafé van januari konden dat al weten. Willy van Berlo van de Rutgers Nisso Groep vertelde toen over de methoden die ze gebruikten in het onderzoek voor Plasterk. Ze mocht weliswaar niets over de resultaten zeggen, maar dat ze geen causaal verband zou kunnen vaststellen tussen die media en het gedrag van jongeren was overduidelijk. Het programma is terug te kijken en let vooral op bij 1 uur en 55 minuten, waar Martijn van Calmthout (de Volkskrant) vraagt aan Willy van Berlo of ze niet bang is of met haar resultaten aan de haal wordt gegaan en mooie koppen mee worden gemaakt.

Dat weerhield de Volkskrant er niet van om zeer groot uit te pakken vrijdag en vandaag met het onderzoek en het debat dat ze zelf organiseerden in de Rode Hoed. Daarmee spreekt de krant niet alleen het KennisCafé tegen, maar ook een artikel van twee weken geleden in dezelfde krant, met als titel “Porno is niet de vijand“. Maar zoals Martijn al zei in het programma “Ik zie de koppen wel voor me. Ik ken die journalisten een beetje.” (Martijn was overigens niet betrokken bij het debat van zondag, bij de twee artikelen en ook niet bij deze post).

Oorspronkelijk geplaatst op 6 maart.

Premier Balkenende heeft laatst gezegd dat hij maar vier uur per nacht slaapt. Moet ik me daar nu zorgen over maken of niet? Is dat genoeg slaap voor de man die aan de knoppen van Nederland staat?

En als je zorgen hebt over bijvoorbeeld je baan in deze tijden van crisis, maakt minder slapen je kans op ontslag juist groter of niet?

Zelf slaap ik al weken niet meer dan vijf uur per nacht, maar ga er alleen maar beter van functioneren. En krijg ook meer werk af. Hoe kan dat?

Dit soort gedachten en vragen kunnen maar leiden tot één ding; onderwerp van KennisCafé in april is slapen.