Het is nog vroeg en in het café van De Balie zijn maar een paar tafels bezet. Er zitten een paar buitenlandse toeristen. Ik neem een tafel in beslag met met collega Dirk om te praten over een programma in december. Links van mij is een meisje aan het werk op haar een laptop. Een paar tafels daarnaast zit een jonge vent met een Apple.

Die jongen wil daar eigenlijk niet zitten, zo blijkt. Aan één van de barmedewerkers vraagt hij een beetje klagerig waarom hij niet in de foyer mag zitten. “De foyer is dicht, meneer, omdat het zo rustig is in de zomermaanden. Mensen zitten liever buiten op het terras. Alleen als het drukker wordt, doen we de foyer open. U kunt er nu dus niet zitten.”

Vijf minuten later arriveert de afspraak van de jonge vent. Een wat oudere man, die meteen zijn eigen Apple erbij pakt. De jongen zegt: “We mogen daar niet zitten”. Met zijn hoofd maakt hij een gebaar richting foyer. De oude man maakt met zijn hoofd een gebaar naar de tafel waar het meisje met haar laptop zit en zegt met ironisch afkeurende toon: “O, we moeten bij de Windows machines zitten”.

I’m Apple. En I’m not windows. Zet het vast in je agenda: 20, 21 en 22 november festival over identiteit in De Balie.