De ‘Balkanization’ van Congo
Dit bericht heb ik oorspronkelijk geplaatst op 27 februari, een dag na Nieuwe Grenzen voor Congo.
Het programma van gisteren dat tot zoveel woede en verdriet heeft geleid bij de Congolese gemeenschap, was vooral bedoeld als kritiek op het indelen van Afrika toen en nu door grootmachten. De gekozen setting was bewust een imitatie op de Koloniale Conferentie Berlijn.
Zo zijn er verschillende uitlatingen van Sarkozy – ook genoemd tijdens het programma – die erop wijzen dat opdeling van Congo een optie is wat hem betreft. Paul Mbikayi noemde een Nederlandse ambassadeur die gezegd zou hebben dat de oplossing voor het bevolkingsprobleem van Rwanda Noord-Kivu heet. Van de onzinnigheid van de oefening waren wij ons altijd al bewust. Ons doel was een discussie losmaken; mensen moesten zich unheimlich voelen bij wat ze gingen doen. Zodat daarna input zou volgen over wat grenzen zijn en wat de gevolgen zijn van grenzen. Door de lezingen hebben we dat gedeeltelijk nog wel kunnen doen. Het koppelen van die verhalen aan Congo moest nu echter door de bezoekers zelf gedaan worden en ik heb al begrepen dat sommige mensen daar totaal geen behoefte aan hadden. Gezien de woede kan ik me dat ook wel voorstellen, maar ik hoop dat als het stof een beetje is neergedaald en het programma wordt teruggekeken, de puzzlestukjes in elkaar vallen.
Wat uit het verhaal hier boven nog maar eens blijkt, is dat onze avond natuurlijk over Congo ging, maar hij ging des te meer over grenzen. Over kaarten. Over het politieke karakter van beide. Het zijn politieke constructen. Ik was dan ook erg blij met de bijdrages van Henk vanHoutum en Herman van Bostelen. Door de aankondiging kwamen we ook in aanraking met andere grenzen en dat is zeer spijtig. Het was erg leerzaam, zowel inhoudelijk als persoonlijk, en ik denk ook voor veel mensen in de zaal. Over een paar weken is het programma terug te zien.
Lees hier over de rol van grootmachten in het huidige conflict en over de opdeling van Congo.
Rutger van der Hoeven van de Groene Amsterdammer was er gisteravond ook. Hij vertelt over de avond in dit commentaar op de website van de Groene.
Peter Verlinden vertelde nog over het standbeeld van Leopold II dat gewoon in Congo te vinden is. Leopold II wordt namelijk niet perse gezien als een grote dictator, maar als degene zonder wie er geen Congo zou zijn. Kijk ook hier.
Tags: Afrika, Congo, Grenzen, Neo-Koloniaal