Tja, het zit de dode bomen-media helemaal niet mee. Het NRC wankelt op haar grondvesten. Niet financieel, investeerders zijn immers gevonden, maar qua onafhankelijkheid. Krijgen we nu echt Amerikaanse toestanden hier? Een soort Rupert Murdoch? Moeten we bang zijn voor een The Wall Street Journal-achtig verhaal?
Als we Birgit Donker mogen geloven, rommelt Derk Sauer aan de grondvesten van de onafhankelijkheid van de redactie van de krant.
Maar is dit zo? Onlangs lichtte Birgit Donker een en ander toe in een bijdrage in het opiniekatern in het NRC.
Dat valt hier te lezen.
Birgit Donker gaat helaas niet in op het inhoudelijke conflict zelf. Ik weet dus niet waar de journalistieke autonomie van het NRC en haar redactie geraakt wordt. Wellicht heeft Sauer (e.a.) wat opmerkingen gemaakt over de vorm. Zo van ‘graag iets meer nieuws over zus, minder opinie daarover, meer aandacht voor lifestyle (wel op niveau natuurlijk, het blijft natuurlijk de NRC.)
En dat lijkt al snel een aanval op de redactionele onafhankelijkheid van de krant. Maar dat hoeft niet zo te zijn.
Wat echter stuitend is: Donker definieert het NRC als cultureel erfgoed.
Donker zegt:

“Ook bij verkoop geldt dat een krant niet zo maar een bedrijf is – het is cultureel erfgoed waar zorgvuldig mee moet worden omgesprongen. Onze nieuwe eigenaren hebben beloofd dat te respecteren.”

Hoezo erfgoed? De Nachtwacht is erfgoed. Het Paleis op de Dam is erfgoed. Daar mag je niet aan sleutelen natuurlijk. Het NRC is gewoon een medium. Het NRC is wel belangrijk omdat het een onderdeel vormt van de Nederlandse democratie. Wat dat betreft is het NRC een pijler. Erg belangrijke functie, maar daar mag je best aan sleutelen. Een ander onderdeel van de Nederlandse democratie is de Tweede Kamer. Daar mag je toch ook zaken aan veranderen?
Ik gok ook maar wat over de echte redenen van het opstappen van Donker, maar ik vind dat het benoemen van iets tot cultureel erfgoed, dat ook zeer rigide/star maakt.
En daar kan het gebotst hebben. Het is moeilijk een particuliere eigenaar de toegang tot inspraak te ontzeggen. Hij koopt geen schilderij, maar een tool. Een medium. Daar moet je af en toe aan knutselen.
Maar misschien heeft Donker helemaal gelijk en zit ik er naast, dat kan ook natuurlijk.