Het recht om niet te kiezen!
Bij het invullen van de Stemwijzer en het Kieskompas op het internet viel me iets op: beide noemden het verplicht stellen van een donorcodicil expliciteit tussen hun vragen. Inzet is dat iedereen in Nederland donor is, tenzij je hier vanaf wilt zien. Nu is het nog andersom: niemand is donor, tenzij je aangeeft dit wel te willen zijn.
Dat zowel de Stemwijzer als het Kieskompas het noemen sterkt het vermoeden dat dit dus een belangrijk punt betreft waarop politieke partijen fundamenteel van elkaar verschillen.
Eigenlijk is het te zot voor woorden dat het automatisch donorschap uberhaupt inzet is in de verkiezingen.
Ik ben namelijk falikant tegen het systeem waarbij iedereen donor is, tenzij je er van af ziet. Niet omdat ik nu zo’n egoist ben, maar omdat ik integriteit, en dus de onschendbaarheid van het eigen lichaam, belangrijker vind dan solidariteit of naastenliefde. De onschendbaarheid van het eigen lichaam is absoluut. Hier mag je nooit op afdingen. Solidariteit is daarentegen – en helaas voor die mensen die het nodig hebben – niet absoluut.
Sterker nog: de autonomie over het eigen lichaam is in de Grondwet en internationale verdragen verankerd.
Bovendien, mensen hebben het recht om zich niet met moeilijke en ethische vragen over het eigen lichaam bezig te houden, net als dat mensen het recht hebben niet te stemmen. Tja, vrijheid heeft nu eenmaal een prijs.
Het systeem waarbij mensen vanzelfsprekend donor zijn is bijzonder morbide. In 1995 merkte Bolkestein al fijntjes op dat het menselijk lichaam feitelijk toebehoord aan de Staat door het automatisch donorschap.
Naar aanleiding van de discussie zei iemand op het internet:
 “ Er wordt geen wil opgelegd, je kan kiezen!!! Een paar dagen geleden nog een docu gezien over een jonge vrouw met taaislijmziekte vreselijk!!!
Het tweede deel van de reactie van deze reaguurder is een reflex dat we wel vaker bij mensen zien: we zien iets ergs op teevee en kopen dan onmiddellijk ons schuldgevoel af, door bijvoorbeeld geld te storten aan schimmige stichtingen, de overvolle Giro 555 vol te proppen of door overhaast een donorcodicil in te vulllen.
Zo werkt solidariteit natuurlijk niet! Zolang een meerderheid van de ouderen aangeeft eenzaam te zijn en hun eigen kinderen niet meer vaak te zien is het schreeuwen om donors onder het mom van ‘het redt levens’ immorele symboolpolitiek.
Overigens is de schrijver van dit artikel gewoon donor.
Tags: donorcodicil, integriteit, orgaantransplantatie, solidariteit, verkiezingen
May 30th, 2010 at 6:40 pm
Beste David,
Ik heb de vragen in de stemwijzer en kieskompas ook gezien. Omdat ze in beide zijn opgenomen mag je er inderdaad vanuit gaan dat dit een belangrijk onderwerp is omdat het, ondanks alle kostbare voorlichtingscampagnes van de overheid in de afgelopen 15 jaar, de politiek maar niet lukt om de wachtlijsten te verkorten. Terwijl een overgrote meerderheid van Nederland (ruim 70%) wel donor zou willen zijn, maar zich niet registreert.
Daarom zou het in mijn ogen (en die van 2 Miljoen Handtekeningen waarbij ik betrokken ben) goed zijn wanneer de wet dusdanig wordt aangepast dat de vrijblijvendheid enigszins van dit onderwerp wordt gehaald.
Dit betekent overigens NIET dat iedereen donor moet worden, de vraag is alleen laat het ajb weten of je wel/geen donor wilt zijn. Doordat deze vraag gesteld wordt, dwing je iedereen om een tenminste eenmaal in zijn leven over na te denken en met nabestaanden over te praten, net zoals bijvoorbeeld over gecremeerd of begraven willen worden. Eveneens geen leuk onderwerp om te bespreken.
Iedereen heeft ook in dit systeem gewoon de mogelijkheid om aan te geven geen donor te willen zijn. Ons voorstel verschilt echter op een belangrijk punt van de vraag in de stemwijzer/kieskompas. Die vraagt gaat over een systeem waarbij iedereen bij zijn geboorte al donor is en wanneer je dat niet wilt je dit moet aangeven. Dit kan dus betekenen dat je niet eens weet dat je donor bent.
Wij stellen het actieve donorregister voor. Hierbij wordt iedereen uitgenodigd per brief om na te denken over orgaandonatie. Wil je geen donor zijn dan geef je dat via internet aan. Doe je niets dan komt er na een tijdje een 2de brief (‘U heeft geen bezwaar gemaakt en zijn daarmee voornemens u op te nemen als donor in het register). U kunt dan alsnog bezwaar maken. Doe je dat weer niet, dan krijg je een 3de brief (“U staat ingeschreven als donor in het donorregister”) En zelfs dan kunt op elk moment dat je dat wil van standpunt veranderen.
Op deze manier wordt vrijwel uitgesloten dat iemand onwetend als donor ingeschreven staat.
Wat betreft het zelfbeschikkingsrecht wil ik je graag wijzen op dit filmpje, dat ook in het huidige systeem geen sprake is van zelfbeschikking > http://tinyurl.com/2mh-YT-waarom
Dus ja, het al dan niet donor willen zijn moet ieders eigen keus zijn. Maar omdat er doordat de meerderheid van Nederland donor zou willen zijn, maar zich niet als dusdanig registreert gaan er veel potentiele organen verloren en daar zou iets voor bedacht moeten worden. Wij denken met het actieve donorregistratie systeem een structurele oplossing te hebben gevonden, maar staan natuurlijk over voor evengoede alternatieven.
Nog even een opmerking met betrekking tot eigenaar van de staat zijn. In dit systeem beslis je zelf of je wel of geen donor wil zijn en ook Bolkenstijn heeft zich jaren geleden al steun gegeven voor dit systeem, net zoals bijvoorbeeld Jeanine Hennis van de huidige VVD (http://tinyurl.com/2mh-YT-jeanine)
Met vriendelijke groet,
Lex de Jong